در يك ديوان كل قرار دارد ، و هم مجموعه آن ديوان بر فراز آسمانها است و هم فرمان الهى بر آن قرار گرفته كه خودشان در بالاترين درجات بهشت باشند . سپس براى بيان اهميت و عظمت « عليين » مىافزايد : « تو چه مىدانى عليين چيست » ( * ( وَما أَدْراكَ ما عِلِّيُّونَ ) * ) . اشاره به اينكه مقام و مكانى است برتر از « خيال و قياس و گمان و وهم » كه هيچكس حتى پيغمبر اكرم ص نيز نمىتواند ابعاد عظمت آن را دريابد . سپس خود قرآن به توضيح بيشتر پرداخته ، مىافزايد : « عليين نامه اى است رقم زده شده » ( * ( كِتابٌ مَرْقُومٌ ) * ) . اين بنا بر تفسيرى است كه « عليين » را به معنى ديوان كل نامه اعمال ابرار معرفى مىكند ، و اما بنا بر تفسير ديگر معنى آيه چنين است : « اين سرنوشت حتمى است كه خداوند در باره آنها رقم زده كه جايگاهشان برترين درجات بهشت باشد » ( بنا بر اين « كتاب مرقوم » تفسيرى است بر « كتاب الأبرار » نه بر « عليين » ( دقت كنيد ) . سپس مىافزايد : « اين كتاب كتابى است كه مقربان آن را مشاهده مىكنند يا بر آن گواهى مىدهند » ( * ( يَشْهَدُه الْمُقَرَّبُونَ ) * ) . گرچه جمعى از مفسران « مقربون » را در اين آيه به معنى فرشتگانى كه مقرب درگاه الهى هستند تفسير كرده‌اند ، فرشتگانى كه ناظر بر نامه اعمال يا سرنوشت حتمى ابرار و نيكانند .